Op 15 Januarie 2026 het prof. Stephan Joubert ‘n dokument op sy Facebook-blad geplaas met die titel: Is mans en vroue regtig gelyk? Kantlynaantekeninge oor manlike en vroulike rolle en leierskap in die Nuwe Testament. Op die oog af lyk dit na nog ‘n perspektief op die sosiale rolle van mans en vroue in die Bybel. Tog is daarin ‘n dieperliggende sosiale kommentaar op die vraag oor die plek van vroue in die kerk veronderstel.
Ek het die volgende dokument geskryf uit ’n behoefte om groter teologiese helderheid te bring in ’n gesprek wat tans maklik verskuif van Skrifondersoek na kulturele druk.
Daar bestaan ’n duidelike gevaar dat geldige sosiaal-historiese insigte normatief gemaak word, sonder voldoende rekenskap van die Skrif se eie interne orde. Wanneer statusgelykheid in Christus onkrities vertaal word na rol-identiteit in die kerk, word ’n hermeneutiese skuif gemaak wat nie vanselfsprekend deur die Bybel self geregverdig word nie.
Kortom, die doel van hierdie dokument is nie om kritiek uit te lok nie, maar aan te toon dat die huidige debat oor manlike en vroulike rolle nie net ’n vraag oor kultuur of geregtigheid is nie, maar ’n diep teologiese vraag oor skeppingsorde, amp en die gesag van die Skrif. Die doel is om die gesprek terug te bring na ’n Skrifgebonde, gereformeerd-verantwoordelike grondslag, voordat normatiewe gevolgtrekkings gemaak word.
Jy kan my opmerkings hier lees:
Een van die mees populêre aannames in ons tyd is dat geloof iets persoonliks is wat jy op jou eie kan uitleef. Jy kan glo sonder om deel te wees van ‘n kerk. Jy kan geestelik groei sonder die las om op ‘n Sondag vroeg op te staan. Dit is ‘n onbybelse idee.
Wanneer Christene sê dat “Jesus die Christus” is, maak hulle ’n openbare, politieke verklaring. Hulle maak ‘n verklaring wat die magstrukture van die wêreld direk uitdaag. Die evangelie is nié ’n a-politiese boodskap nie. As ons sê dat alle gesag aan Christus onderwerp is, sê ons indirek dat alle aardse magte aan Hom onderwerp is. Dit beteken dat géén aardse mag vir altyd sal hou nie en dat alle regerings sal verbygaan. Dit is dus ’n politieke aankondiging wat alle aardse gesag onder Christus se heerskappy plaas. 
Ons vier vandag die 150ste herdenking sedert die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA). Dis is ‘n besondere geleentheid aangesien dit ook saamval met die eeufeesviering van Afrikaans as amptelike taal.
Sondag is Vadersdag! Ons moet natuurlik elke dag vaders se rol in die samelewing en in ons gesinne waardeer en koester, nie net op dié spesifieke dag nie, maar vadersdag bied ’n unieke geleentheid om te fokus op hoe belangrik pa’s se rol in gesonde gesinne is. Dit skep ’n geleentheid om dankbaarheid te wys aan elke vader wat dié belangrike rol ernstig opneem.
Werkersdag, of Arbeidersdag, soos dit in baie lande bekend staan, word jaarliks op 1 Mei gevier. In Suid-Afrika en wêreldwyd het dié dag ‘n simboliese betekenis as ‘n huldeblyk aan die stryd van arbeidersbewegings deur die geskiedenis heen. Tog lê daar agter hierdie dag ‘n sterk ideologiese oorsprong wat sy wortels het in sosialistiese denke. Hoewel die dag nie ‘n Christelike karakter het nie, het die kerk wel ‘n profetiese roeping om ook op dié markplein van idees God se Woord te laat hoor. In hierdie artikel bespreek ek die herkoms van die dag, en wys op die huidige liturgiese karakter van werkersdag in die sosialistiese revolusie.
Dr. Steve Turley, Amerikaanse konserwatiewe kommentator en professor aan Eastern University, Pennsylvania het gister in sy nuutste video kommentaar gelewer oor die grondonteiening sonder vergoeding fiasko in Suid-Afrika wat elkeen gerus kan kyk.