Waar kom die gebruik van Belydenisaflegging vandaan?

In hierdie maand se Bybelskoling kyk ons na die gebruik van belydenisaflegging, waar dit vandaan kom en watter betekenis dit het.

Belydenisaflegging is nie ‘n sakrament nie, maar ‘n Bybels-gefundeerde kerklike gebruik. By belydenisaflegging aanvaar die gelowige persoonlik verantwoordelikheid vir sy geloof en belowe om in die leer, geloof en lewe te volhard en hom a̛an die kerklike opsig en tug te onderwerp. God belowe eerste by die doop, en die gelowige antwoord daarop deur sy geloof in die openbaar te bely.

Die Christen se roeping tot entrepreneurskap

Toe ek by Acton Universiteit in Grand Rapids, Michigan, ingeskryf was, het ek onder andere ‘n kursus bygewoon wat deur Peter Greer van HOPE International aangebied is. Dit het gegaan oor entrepreneurskap. Hy het begin met ‘n slagspreuk: “As jy alleen probeer boer, sal jy nooit deur die droë seisoen kom nie.” Dit vat twee dinge saam wat dikwels in die Christelike nadenke oor werk en entrepreneurskap geskei word. Dit is dat die mens geroep is om te werk en te bou aan die een kant, maar dat die mens dit nie alleen kan doen nie; hy is geroep om dit in gemeenskap met ander te doen.

In Suid-Afrika, waar werkloosheid een van die swaarste laste op gesinne is en deesdae al hoe meer gemeentes se begroting en toekoms raak, het hierdie tema ‘n dringendheid wat aangespreek moet word. Die kerk het eeue lank gedink in terme van liefdadigheid, en liefdadigheid het sy regmatige plek. Die vraag wat ek hier wil stel is: watter plek beklee die skep van waarde, die begin van ‘n besigheid en die verskaffing van werk in die roeping van die Christen en behoort die kerke nie meer daarop te fokus nie?

My argument is dat entrepreneurskap een van die gestaltes is waarin die mens die kultuuropdrag van Genesis 1 en 2 uitleef. Wanneer dit in afhanklikheid van God, in diens van die naaste en binne die gemeenskap van die kerk beoefen word, is dit ‘n vorm van gehoorsaamheid aan die Skrif. Die een wat werk skep is hiervolgens ‘n rentmeester met ‘n roeping, en sy werk raak nie net die waardigheid van die medemens nie, maar dien ook tot die eer van God. Continue reading →

Reformasie kan nie in tru-rat gebeur nie

Probeer eendag van Pretoria na Johannesburg ry met jou kar in trurat. Jy sal nie ver kom nie. Dit is onwettig, dit is gevaarlik, en selfs al beweeg jy tegnies in die regte rigting, beweeg jy nie werklik vorentoe nie. Geen regsinnige mens pak ’n reis so aan nie.

Tog doen kerke dit soms. Met goeie bedoelings, en dikwels met die woord “vernuwing”, begin ’n gemeente ‘n program of aksie wat soos vooruitgang lyk, maar wat hulle eintlik terugneem na ou patrone. Dit is wat ek bedoel wanneer ek sê: reformasie kan nie in trurat gebeur nie.

Ons het die afgelope naweek op 31 Oktober weer hervormingsdag gevier. Ons het gedink aan die reformasie van die sestiende eeu en hoe dit die kerk van dwaalleer kom suiwer het. Continue reading →

1QpHab as a case study for the pesher hermeneutic

Qumran grot 4. 90% van die Dooie Seerolle is in hierdie grot ontdek.

Recently, I was teaching a PRTS course for ThM students on the history and preservation of the biblical text. In one of the lectures, I included a discussion about the importance of the Dead Sea Scrolls for the study of the preservation of Scripture. For that purpose I built a series of case studies from Qumran, in which I placed readings from the Old Testament beside readings from the Dead Sea Scrolls and students had to evaluate the differences and similarities for themselves.

This study takes the discussion outside the classroom and examines the Pesher Habakkuk (1QpHab) from the Dead Sea Scrolls as a case study for evaluating the relationship between the Qumran pesher hermeneutic and the New Testament’s use of Scripture. After considering the scroll’s significance as a textual witness to the preservation of Habakkuk, the study focuses on Habakkuk 2:4 and its interpretation at Qumran and in Romans 1:17, Galatians 3:11, and Hebrews 10:37–38. The study argues that the Qumran material illuminates the interpretive diversity of Second Temple Judaism without providing the hermeneutical authority for apostolic exegesis. The New Testament’s interpretation rests on the fulfilment of God’s promises in Christ and the coherent testimony of Scripture itself. The comparison thus contributes to a Reformed understanding of biblical hermeneutics, the authority of apostolic interpretation, and the relationship between the historical meaning of prophetic texts and their canonical fulfilment.

You can read it following this link to Academia.edu or download it here.

Kerkmusiek deur die eeue

Wat sê die Bybel oor kerkmusiek?

In hierdie Bybelskoling ondersoek ons die oorsprong en doel van musiek in die erediens. Ons volg die ontwikkeling van die tabernakel na die tempel, kyk na Dawid se rol in die instelling van die Levitiese musiekbediening, en vra hoe die Nuwe Testament die kerk se sang en aanbidding rig.

Onderwerpe:

• Musiek in die Ou Testament

• Dawid en die tabernakel op Sion

• Kerkmusiek in die Nuwe Testament

• Die beginsel van aanbidding by kerkmusiek

• Die reformatore se standpunt oor kerkmusiek

• Praktiese implikasies vir die kerk vandag

‘n Evaluering van die inleidings op die Bybelboeke in die 2020-vertaling

Opsomming:

Hierdie artikel bied ’n kritiese evaluering van die boekinleidings in die 2020-Afrikaanse Bybelvertaling (Die Bybel: Direkte Vertaling) vanuit ’n reformatoriese teologiese perspektief. Hoewel die vertaling self bedoel is om ‘n formele ekwivalente vertaling te wees wat die oorspronklike Hebreeuse, Aramese en Griekse tekste so noukeurig moontlik weergee, weerspieël die gepaardgaande inleidings ’n metodologiese benadering wat teologiese vrae oproep. Die artikel begin deur ’n reformatoriese Skrifbeskouing uiteen te sit. Teen hierdie agtergrond ondersoek ek die onderliggende aannames en metodes wat in die inleidings gebruik word, veral die invloed van die histories-kritiese metode, insluitend bronnekritiek, redaksiekritiek en teorieë oor literêre ontwikkeling. Die artikel voer aan dat hierdie benaderings hulle oorsprong het in metodologiese voorveronderstellings wat dikwels in spanning staan met die selfgetuienis van die Skrif en die getuienis van die Nuwe Testament. Verder word die breër teologiese implikasies van hierdie verskuiwing uitgelig, waaronder die verswakking van Skrifgesag en die herdefiniëring van Skrifopenbaring as ’n produk van historiese ontwikkeling.

 

Abstract:

This article offers a critical evaluation of the book introductions in the 2020 Afrikaans Bible translation (Die Bybel: Direkte Vertaling) from a Reformed theological perspective. While the translation itself aims at formal equivalence and remains closely aligned with the original Hebrew, Aramaic, and Greek texts, the accompanying introductions reflect a methodological approach that raises theological concerns. The analysis begins by outlining a Reformed doctrine of Scripture. Against this backdrop, the study examines the underlying assumptions and methods employed in the introductions, particularly the influence of the historical-critical method, including source criticism, redaction criticism, and theories of literary development. The article argues that these approaches are driven by methodological presuppositions that often stand in tension with the self-testimony of Scripture and the witness of the New Testament. Furthermore, it highlights the broader theological implications of this shift, including the weakening of scriptural authority and the redefinition of revelation as a product of historical development.

Die artikel is hier beskikbaar: https://www.academia.edu/165789918/Kritiese_evaluering_van_die_inleidings_op_die_2020_Bybelvertaling

As jy afhanklik is van die staat, is jy nie vry nie.

Vryheid is ’n woord wat maklik gebruik word, maar selde konsekwent deurdink word. In politieke en ekonomiese gesprekke word vryheid dikwels gereduseer tot stemreg of gelykheid voor die grondwet. Tog wys die geskiedenis, en die Bybel nog meer, dat ware vryheid onlosmaaklik verbind is aan verantwoordelikheid, selfstandigheid en orde. Waar hierdie dinge verdwyn, volg afhanklikheid, en waar afhanklikheid wortelskiet, verdwyn ‘n mens se vryheid.

Kom ons praat oor welsyn.

Continue reading →

Reformerend of ‘ge’-reformeerd?

Vandag is 31 Oktober. Op dié dag in 1517, het Martin Luther die 95 stellinge teen die kerkdeur in Wittenberg vasgespyker. Dit het die reformasie begin.

Daar is ’n groot verskil tussen om Gereformeerd te wees en om reformerend te wees. Die een is in die verlede tyd, die ander een is ’n werkwoord. Die een verwys na iets wat eenmaal gebeur het, die ander na iets wat steeds moet gebeur. In die woord “ge-reformeerd” lê daar iets van ’n afgehandelde gedagte: die gevoel dat alles klaar is, dat ons reeds die waarheid het, en dat ons nou net moet bewaar wat daar is. Maar in die woord reformerend lê daar beweging. Dit dui op ’n aksie wat voortdurend deur die Woord van God gevorm en herskep word.

Continue reading →

Bybelvertaling Deel 6: Martin Luther en William Tyndale

In hierdie 6de deel oor Bybelvertaling fokus ons op Bybelvertaling tydens die Reformasie en in besonder die bydrae van Martin Luther & William Tyndale tot ons verstaan van Bybelvertaling vandag.

Wat sê die Bybel oor die wegraping?

Die leer van die wegraping soos dit in baie populêre charismatiese- en dispensasionele kringe verstaan word, naamlik dat Christus geheimsinnig kom om die gelowiges van die aarde weg te neem (weg te raap) voor of tydens ’n toekomstige groot verdrukking, is nie ’n suiwer Bybelse of gereformeerde beskouing nie. Dit berus eerder op ’n spesifieke eskatologiese raamwerk wat eers in die 19de eeu na vore gekom het deur John Nelson Darby en later populêr geword het deur die Scofield Reference Bible.

Lees meer…

Besondere vroue in die kerkgeskiedenis (5): Jean d’Arc

Daar is party name wat net eenvoudig mense se verbeelding aangryp as jy dit hoor. Een so naam is dié van Johanna van Arkel (Engels: Joan of Arc). Hoewel sy in die Middeleeue leef, klink haar lewe byna soos wat die Hebreërskrywer die wêreld se hantering van geloofshelde beskryf in Hebreërs 11:32-40. En daarom verdien sy haar plek in ons reeks oor besondere vroue in die kerkgeskiedenis.

Lees meer…

Wat het van Riebeeck se gelofte en die Dordtse Leerreëls met mekaar te doen?

 Jan van Riebeeck (1652)

Ons vier op 6 April Stigtingsdag, wat die koms van Jan van Riebeeck aan die Kaap van Goeie Hoop herdenk.

In hierdie artikel poog ek om ‘n ander invalshoek op die herdenking van die geleentheid te gee, naamlik die vraag: wat die Dordtse Leerreëls te doen het met die herdenking van van Riebeeck se gelofte?

Lees meer…

Reformasie 31 Oktober 1517-2020: John Wycliffe

Tydens die herdenking van die Protestantse Reformasie, word dikwels aandag gegee aan die “groot vyf” se lewens en teologie. In hierdie aanbieding word gekyk na die lewe van een van die voorlopers van die hervorming, John Wycliffe, en die merkwaardige bydrae wat hy gelewer het om die saadjies van die reformasie te plant wat later geboorte sou gee aan dié beweging onder Luther en ander. Wycliffe het veral ‘n bydrae gelewer tot die vestiging van die beginsel dat die Bybel in die taal van die gewone mense vertaal moet word.

Jan van Riebeeck toe nie ‘n skurk nie!

Op 6 April herdenk ons die koms van Jan van Riebeeck in Suid-Afrika, toe hy op dié dag in 1652 voet aan wal gesit het aan die Kaap van Goeie Hoop met die skepe Drommedaris, Reyger en De Goede Hoop.

Continue reading →

Reformasie 500: Ons is almal bedelaars

In Europa is daar tot vandag toe die gebruik om op 31 Oktober kerkklokke te lui ter herdenking aan die Reformasie. Vanoggend het kerkklokke regoor die wêreld weer gelui.

Ons dink terug aan 31 Oktober 1517 toe Martin Luther die 95 stellinge teen die kerkdeur in Wittenberg, Duitsland, vasgespyker het wat die Protestantse Reformasie aan die brand gesteek het.

Continue reading →

Reformasie 500: Die lewe en bydrae van John Wycliffe

Soos almal seker al teen die tyd weet vier ons oor twee weke een van die belangrikste geleenthede in die Gereformeerde Kerkgeskiedenis, naamlik die 500ste herdenking van die Protestantse Reformasie, toe Martin Luther op 31 Oktober 1517 sy 95 stellinge teen die Roomse leer aan die kerkdeur in Wittenberg, Duitsland vasgespyker het. Dit het alles in die Westerse wêreld verander! Ter herdenking aan die Reformasie 500 geleentheid, het ek onlangs ‘n Reformasie 500 tema aangebied met fokus op die lewe van persone wat die reformasie vooraf gegaan het, maar ‘n belangrike invloed gehad het in wat later as die Protestantse Reformasie bekend sou word.

Die eerste aanbieding was oor die lewe en bydrae van John Wycliffe. Indien iemand wil luister, plaas ek die aanbieding hier: https://gdssmit.com/wp-content/uploads/2017/10/reformasie-500-john-wycliffe-gds-smit-1.mp3. Kom ons word opnuut verwonder oor die genade van Here in die geskiedenis van sy kerk.