Toe ek by Acton Universiteit in Grand Rapids, Michigan, ingeskryf was, het ek onder andere ‘n kursus bygewoon wat deur Peter Greer van HOPE International aangebied is. Dit het gegaan oor entrepreneurskap. Hy het begin met ‘n slagspreuk: “As jy alleen probeer boer, sal jy nooit deur die droë seisoen kom nie.” Dit vat twee dinge saam wat dikwels in die Christelike nadenke oor werk en entrepreneurskap geskei word. Dit is dat die mens geroep is om te werk en te bou aan die een kant, maar dat die mens dit nie alleen kan doen nie; hy is geroep om dit in gemeenskap met ander te doen.

In Suid-Afrika, waar werkloosheid een van die swaarste laste op gesinne is en deesdae al hoe meer gemeentes se begroting en toekoms raak, het hierdie tema ‘n dringendheid wat aangespreek moet word. Die kerk het eeue lank gedink in terme van liefdadigheid, en liefdadigheid het sy regmatige plek. Die vraag wat ek hier wil stel is: watter plek beklee die skep van waarde, die begin van ‘n besigheid en die verskaffing van werk in die roeping van die Christen en behoort die kerke nie meer daarop te fokus nie?

My argument is dat entrepreneurskap een van die gestaltes is waarin die mens die kultuuropdrag van Genesis 1 en 2 uitleef. Wanneer dit in afhanklikheid van God, in diens van die naaste en binne die gemeenskap van die kerk beoefen word, is dit ‘n vorm van gehoorsaamheid aan die Skrif. Die een wat werk skep is hiervolgens ‘n rentmeester met ‘n roeping, en sy werk raak nie net die waardigheid van die medemens nie, maar dien ook tot die eer van God. Continue reading →