Ons moet versigtig wees wanneer ons begrafnisse reël, dat die geleentheid nie oor die persoon wat dood is gaan, eerder as die troos vir die wat agterbly nie. As jy al by ‘n begrafnis was, sou jy seker al beleef het dat party mense aandring dat die kis voor die kansel moet staan, hoe die lewensverhaal van die afgestorwene vertel word, verskillende sprekers aan die woord is wat ‘n afskeidsboodskap bring, soms is daar foto’s wat vertoon word en ‘n “gunsteling liedjie” wat gespeel word, party mense wil by die graf helium-ballonne met briefies loslaat, of wit duiwe of honderde skoenlappers vrylaat, in die kis die oorledene se “gunsteling-dinge” sit, soos sy/haar selfoon, sigarette, ‘n bottel brandewyn, ‘n visstok, of ‘n PlayStation. Gaste word versoek om nie swart aan te trek nie, maar eerder vrolike kleure en sandale, sondrag of kortbroeke. Na die tyd word ‘n piekniek in die park ter viering van die lewe van die afgestorwene beplan. Continue reading →