Preekskets: Habakuk 4

Vertroue ten spyte van trane

Preekskets deur prof. Gerrit Smit

Skriflesing: Habakuk 3:1–19
Teksvers: Habakuk 3:18
“…nogtans sal ek in die Here jubel, sal ek juig in die God van my heil.”

Tema: Vertroue op God selfs deur die trane heen

Inleiding

Habakuk is nie ’n profeet wat maklik praat oor vreugde nie. Hy kyk na sy volk en sien geweld, onreg en verval. Hy worstel met God. Hy vra vrae wat baie gelowiges ken, maar min hardop vra. Hoe kan ’n heilige God hierdie dinge toelaat? Hoe kan boosheid so lank voortgaan?

Hierdie worsteling bring hom tot ’n geloofskrisis. Maar dit is juis in daardie krisis waar sy geloof gesuiwer word. Hy beweeg van vrae na aanbidding. Van klagte na vertroue.

Habakuk leer ons dat ware geloof nie beteken dat daar geen probleme is nie. Dit is waar die hart leer om God te vertrou te midde van probleme.

1. Geloof worstel eerlik met God

Habakuk begin nie by onrus. In Habakuk 2:1 staan hy op sy wagpos. Hy wag op God se antwoord. Dit is die houding van ’n man wat nie sy geloof laat vaar nie, al verstaan hy nie alles nie.

Hier sien ons iets belangrik. Geloof is nie blinde aanvaarding nie. Dit is ’n lewende verhouding. Habakuk praat met God. Hy bring sy klagte. Hy verberg nie sy vrae nie.

Daar is ’n groot verskil tussen ongeloof en worstelende geloof. Ongeloof draai weg van God. Geloof draai juis na God toe, selfs wanneer dit pynlik is.

In ons tyd sien ons ook baie dinge wat ons ontstel. Onsekerheid in die land. Ekonomiese druk. Morele verval. Persoonlike lyding. Die vraag kom maklik: Here, waar is U?

Habakuk leer ons, moenie stilbly nie. Moenie wegdraai nie. Bring jou vrae na God. Gaan staan op die wagpos. Wag op Sy Woord.

Want die Here antwoord. Nie altyd soos ons verwag nie, maar altyd getrou aan Sy karakter.

2. Geloof rus in God se openbaring

Wanneer God antwoord, verander alles. Habakuk sê in 3:16 dat sy liggaam bewe. Hy word diep geraak deur wie God is en wat God doen.

Hier kom die kern van die boek na vore: “die regverdige sal deur sy geloof lewe” (Hab. 2:4). Dit beteken, die regverdige leef deur vertroue. Nie deur sig nie, nie deur omstandighede nie, maar deur vertroue in God.

Geloof is dus nie net om te glo dat God bestaan nie. Dit is om God te glo. Om Sy beloftes ernstig op te neem. Om te rus in Sy Woord, selfs wanneer die wêreld rondom jou wankel.

Die vraag word meer persoonlik: Vertrou ek die Here werklik? Glo ek dat Hy goed is, selfs wanneer dinge skeef loop? Glo ek dat Hy regeer, selfs wanneer chaos oënskynlik oorheers?

Vrees kyk na die omstandighede. Geloof kyk na God.

Habakuk hoor God, en al verander sy omstandighede nie onmiddellik nie, verander sy perspektief. Hy leer om stil te wag. Hy leer om God se tyd te vertrou.

3. Geloof jubel selfs in verlies

Die hoogtepunt van die boek kom in Habakuk 3:17–18. Dit is een van die sterkste geloofsbelydenisse in die Ou Testament.

“Al sou die vyeboom nie bloei nie … nogtans sal ek in die Here jubel.”

Habakuk noem alles wat vir sy volk sekuriteit gegee het op: Hulle oes, vee, voedsel, ekonomie. Alles kan wegval. Alles kan ineenstort.

En tog sê hy: nogtans.

Dit is die taal van geloof. Nie omdat die pyn weg is nie, maar omdat God bly.

As ons dit vandag sou vertaal, sou ons sê: al sou die ekonomie tuimel, al sou werk verlore gaan, al sou onsekerheid toeneem, al sou die toekoms donker lyk, nogtans sal ek in die Here jubel.

Habakuk gee ook die rede in vers 19: “Die Here HERE is my krag.” God self is sy sekerheid. Nie omstandighede nie.

Hy gebruik die beeld van ’n bergbok. ’n Bergbok beweeg op gevaarlike berge. Dit gly nie maklik nie. So maak God die voete van sy kinders. Hy gee standvastigheid waar die terrein gevaarlik is.

Die Here neem nie die berg weg nie, maar Hy gee voete wat kan bly staan.

Slot

Habakuk se reis loop van klagtes na lof. Van vrees na vertroue. Van onsekerheid na sekerheid in God.

Dit is ook die pad van die gelowige. Ons lewe nie by wat ons sien nie. Ons lewe by wat God gesê het.

“Die regverdige sal deur sy geloof lewe.”

Dit is nie ’n maklike pad nie, maar dit is ’n vaste pad. Want dit rus nie op ons krag nie, maar op God se trou.